คำเตือน : กระทู้นี้ไม่เหมาะสำหรับเกาหลีลงตับ เกาหลีฟีเวอร์ และอื่นๆ หากท่านเป็นดั่งที่กล่าวมาข้างต้น กรุณา ปิดหน้าจอทันที มิเช่นนั้นจะไม่รับผิดชอบใดๆทั้งสิ้น!

ปล1. มันเป็นแค่ความคิดส่วนตัวของเรานะ ถ้าพิมอะไรไม่ดีก็ขอโทษด้วย

--------------------------------------------------------------------------------

คุณเคยสังเกตกันบ้างไหม ? ไม่ว่าจะเดินไปที่ไหน จะมีประเทศไหนอีกไหมที่บ่งบอกความเป็นเอกลักษณ์ได้ขนาดนี้ (เชื่อสิว่ามันไม่ใช่เอกลักษณ์ที่ดีสักเท่าไหร่) ทรงผมเกาหลีญี่ปุ่น การแต่งตัวเกาหลีญี่ปุ่น อืม คือเราก็ไม่ได้จะบอกให้ไปโกนหัวทำผมทรงมหาดไทย หรือถ้าเป็นผู้หญิงก็ให้ไว้ทรงกระบังลม แล้วแต่งชุดไทยออกมาเดินสยามหรอกนะ ก็ไม่ได้ว่าอะไรเรื่องแฟชั่นมากมาย เพราะจริงๆแล้วเราก็ชอบเหมือนกัน แต่ประเด็นสำคัญมันอยู่ที่ . . .. หลายๆครั้งที่เราไปเดินสยาม แพลทตินั่ม ยูเนียนมอล หรือตามห้างต่างๆ เราสังเกตได้ว่า มีอย่างนึงที่เราเชื่อว่าประเทศทีได้รับการพัฒนาแล้วไม่มี เช่น เสื้อผ้าธรรมด๊าธรรมดา (อาจส่ง3ตัวร้อย จากสำเพ็งด้วยซ้ำ) แล้วแปะป้ายว่า "เสื้อผ้าจากเกาหลี" แค่เอาคำว่าเกาหลีมาติดเนี่ย อัพเกรดจากเสื้อผ้าธรรมดาได้เลยนะ ? ไม่ใช่แค่เสื้อผ้า ไม่ว่าจะเป็นกระเป๋า รองเท้า คอนแทคเลนส์ เครื่องสำอาง ยันถุงพลาสติก อะไรๆก็เขียนเกาหลี เราไม่เข้าใจเลยจริงๆ ทำอย่างกับว่าเราไปเกาหลีแล้วจะเจอเสื้อผ้าแปะเขียนว่า อิมพอร์ตจากไทยแลนด์  ?? มีบ้างไหม ? ทำไมเราต้องแสดงความตกเป็นเมืองขึ้นให้เขาเห็นอย่างชัดเจน จะเรียกว่าไงดีหล่ะ ? เหมือนประเทศเขาวิเศษวิโสกว่าบ้านเราอะไรขนาดนั้น ทั้งๆที่ว่ากันตามจริง เราคิดว่าประเทศไทยของเรามีอะไรน่าเที่ยวกว่าตั้งเยอะ เราค่อนข้างจะเก็บกดเรื่องเกาหลีมานานนะ เพราะมันมีหลายๆเรื่องทำให้เราคิด เอาเรื่องหลักๆเลยดีกว่า

1.พ่อแม่ ญาติโกโหติกาเป็นเกาหลี

     แตะต้องแม่งไม่ได้เลย!! คือเรามีเพื่อนอยู่คนหนึ่ง เป็นเพื่อนที่สนิทกับเราพอสมควร กินข้าวด้วยกันเที่ยวด้วยกันเรียนด้วยกัน เรารู้ว่าเพื่อนเราคนนี้ชอบดาราเกาหลีอยู่วงนึง ขอตั้งชื่อย่อว่าวง S. ละกัน คือเพื่อนเราชอบวง S.มาก ถึงขั้นโดดเรียนหนีพ่อหนีแม่ไปตามวงนี้ที่ต่างจังหวัด ถึงขั้นไม่ไปไม่ได้ ถึงขั้นต้องไปนั่งติดขอบเวทีทุกงาน ถึงขั้นต้องไปรับที่สนามบิน . . . แค่นี้มันไม่พอ ! แค่นี้เรายังเห็นว่าเป็นสิทธิส่วนบุคคล คุณมีปัญญาบ้าก็บ้าแม่งให้เต็มที่ไปเลย แต่ที่ทำให้เรารับไม่ได้คือ มีอยู่วันหนึ่ง เพื่อนเราเดินมาพูดว่า. . .

เหตุการณ์ที่ 1

เพื่อนสุดที่รัก :: "เห้ย เนี่ยมึงรู้ไหม๊ กูไปทำเสื้อยืดรูป  xxx มานะเว้ย" (ขอเซ็นเซอร์ชื่อ)
[เพื่อนพูดพร้อมกับยกรูปคนๆนั้นให้ดู]
เรา :: "[เราชี้ที่รูป] ทำรูปอีนี่หรอ ?"
เพื่อนสุดที่รัก [ตบหน้า เพี๊ยะ~~~~~~~~~~~~~]
เพื่อนสุดที่รัก :: "มึง ถึงเป็นเพื่อนกุก็จะตบหน้า มึงเรียกอีนี่ไม่ได้ ! มึงต้องเรียกว่าคุณคนนี้!!"
เรา :: "....."

เหตุการณ์ที่ 2

เพื่อนคนเดิม :: "เห้ย เนี่ยมึงรู้รึเปล่าวะ ในบอร์ดวงS.ที่เกาหลีโดนพวกแอนตี้แฟนด่าด้วย"
เรา :: "เราว่านะ พวกแอนตี้แฟนอาจเป็นพวกที่มีความหลังฝังใจเลยไม่ชอบเกาหลี"
เพื่อนคนเดิม :: "มึงรู้ได้ไงวะ เนี่ยพี่ที่เคยเป็นแอนตี้แฟนเขาเคยเรียนที่เกาหลีแล้วโดนคนเกาหลีเหยียดๆ แล้วก็เคยโดนคนเกาหลีข่มขืนด้วย"
เรา :: "ก็สมควรแล้วหนิ โดนซะขนาดนั้น"
เพื่อนคนเดิม :: "ไม่ดิมึง มึงคิดดูนะ วงS.ไม่ได้ไปข่มขืนมันสักหน่อย ก็เหมือนคนไทยนั่นแหละมีทั้งคนดีและคนไม่ดี"
เรา :: "แต่กูไม่ชอบเกาหลีหวะ"
เพื่อนคนเดิม :: "มึง กูไม่ชอบคนเกาหลีนะ แต่กูชอบนักร้องเกาหลี"

[เชี้ยเอ้ยยยยยยยยยยย แล้วนักร้องเกาหลีมันไม่ใช่คนเกาหลีรึไงล่ะ เช็ดเป็ดมาก ถ้าไม่ใช่คนแล้วนักร้องเกาหลีจัดเป็นสิ่งมีชีวิตประเภทไหนหรอ !!]
เรา :: "เอาจริงๆ กูก็เป็นพวกแอนตี้เกาหลีนิดหน่อย"
เพื่อนคนเดิม :: "งั้นเราคงคุยกันไม่ได้แล้วล่ะ เราไม่อยากผิดใจกับเพื่อน"

[หอยทาก สากเบือเอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย มึงจะผิดใจกับเพื่อนแค่เพราะเรื่องที่กูไปกับมึงไม่ได้!!]

จริงๆแล้วเราก็ชอบเกาหลีนิดหน่อยนะ หมายถึงว่าชอบผลงาน ชอบบางคน แต่ไม่ได้คลั่งไคล้เอามาเทิดทูนเหนือหัว ว่าใครแตะไม่ได้ ถามจริงๆนะ เขาเคยทำอะไรให้เราไหม ? เราก็รู้ว่าการบ้าดาราเป็นยังไง เพราะเราก็เป็น แต่เราคิดว่าของแบบนี้มันต้องมีขอบเขต แล้วยิ่งเรื่องที่มันเล่ามาให้ฟัง เรื่องที่ว่าแอนตี้แฟนไปเรียนที่เกาหลีแล้วโดนคนเกาหลีดูถูกที่เป็นคนไทย แล้วทำไมเรายังต้องไปเคารพสักการะมันอีกล่ะวะ !! ลืมตาตื่นขึ้นมาได้แล้วหล่ะยะ!! คนไทยมีดีกว่าตั้งเยอะ ไม่ว่าจะหน้าตาความสามารถ (ถ้าไม่นับพวกชอบก๊อป)

ไม่ได้จะว่าอะไรหรอก แต่อยากให้คนไทยมีความคิดเป็นของตัวเอง ไม่ผูกติดกับชาติอื่น ไม่ตกเป็นเมืองขึ้นทางด้านค่านิยม !!

2. อะไรที่เป็นของเกาหลี = ของชั้นเกรด AAAAA+++++++

ไม่ว่าจะเป็นคอนแทคเกาหลีใส่แล้วแบ๊วเหมือนนางแบบ ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้า นาฬิกา ทรงผม โอ้ย เยอะแยะตาแป๊ะขายไก่ !! เอาอะไรมาประเมิณค่าไม่ทราบว่าของเกาหลีเป็นของที่ดีจริง บ้านเขาก็ไม่ได้ต่างอะไรมากมายกับบ้านเราเนี่ยะแหล่ะ !! แต่แค่บ้านเขาเป็นพวกประเทศนิยม !!! ซึ่งแตกต่างกับบ้านเราราวฟ้ากับเหว!!! ตรงไหนหน่ะหรอ ? ก็ตรงที่บ้านเราเป็นประเทศของค่านิยมยังไงล่ะ !! ประเทศเกาหลีที่มีคนไทยแห่ไปเที่ยวมากมาย อิทธิพลมาจากอะไรหน่ะหรอ ? หนังเกาหลีไง ?? เราชอบดูหนังเกาหลีนะ (เราว่าดูแล้วสนุกดีแตกต่างกับละครน้ำเน่าหลังข่าวของไทยมาก !!) หนังเกาหลีเขาพยายามพรีเซ้นท์ คน พรีเซ้นท์ สถานที่ ที่มีอยู่น้อยนิด พยายามสอดแทรกอะไรหลายๆอย่างเข้าไปในหนัง ทำให้เราอยากไป จริงๆแล้วก็ไม่ได้มีแตดไรมากมายหรอก !  เริ่มนอกเรื่องของเกาหลีแล้ว แต่วนกลับมานิดนึง เรื่องของเครื่องสำอางยี่ห้อต่างๆของเกาหลี ที่ว่าคลั่งใคล้แพคเกจเป็นบ้าเป็นหลัง คุณภาพไม่ต่างกับมิสทีนบ้านเราเลยค่ะ !

เราขี้เกียจพล่ามเป็นหัวข้อจัง เริ่มเมื่อยแล้วด้วย

ที่เราพิมพ์มายืดยาวจนหลายๆคนอาจจะอยากถีบเรา ก็แค่อยากจะพูดว่า

ถ้าทุกคนในประเทศไทย มีความคิดเป็นของตัวเอง และหันมารักประเทศที่ตัวเองอยู่ พอใจและพัฒนาแบบไม่ต้องเลียนแบบใคร ประเทศไทยเราคงเจริญและเป็นชาติที่พัฒนาได้เร็วขึ้น !!

ปล2. พูดไรไม่ดีต้องขอโทษด้วยค่ะ!!

 

My love story ::

posted on 18 Dec 2009 21:34 by gramorous  in Other


MusicPlaylist
Music Playlist at MixPod.com

ถ้าฉันจะไป ฉันจะไปอยู่ใกล้ๆเธอดีไหม
แล้วเธอจะคิดยังไงนะ แค่นี้ฉันก็หัวใจฉันก็สลายแล้ว
ถ้าเธอจะทิ้ง เธอจะเลือกทิ้งฉันไหม
ฉันจะยอมให้เธอจากไปได้อย่างไร ฉันเฝ้าแต่ครุ่นคิดอยู่เรื่อยมา

เหตุผลคือ ฉันมันโง่ ที่เฝ้าแต่คอยมองดูเธอจากที่ไกลๆ
เป็นเพราะบางทีฉันกังวลว่าหัวใจคุณจะเปลี่ยนความรู้สึกของฉันไป และ
กลายมาเป็นความบาดหมางระหว่างเรา
เหตุผลคือ ฉันนั้นโง่จริงๆ ที่ไม่สามารถพูดว่า “ฉันรักเธอ”
เป็นเพราะบางทีฉันกลัวที่จะเจ็บปวดและความเศร้าจากวันที่ผิดหวังหลังจากการสูญเสีย

ถ้าเธอจะมา เธอจะเลือกมาหาฉันไหม
ฉันควรทำอย่างไร ฉันคิดไม่ออกเลยจริงๆ

เหตุผลคือ ฉันนั้นโง่ ที่ไม่สามารถพูดว่า “ฉันรักเธอ”
เป็นเพราะบางทีฉันกลัวความเจ็บปวดและความเศร้าจากวันที่ผิดหวังหลังจากการสูญเสีย

...................................................

บุ้งรักบอมนะ ; (

ปล. เครดิต http://bigbang.bloggoo.com/songs/4073

edit @ 18 Dec 2009 21:37:59 by Alice_Spirng

 
MusicPlaylistRingtones
Create a playlist at MixPod.com

วันนี้ เราได้มีโอกาสไปช็อปปิ้งกับเพื่อนที่แพลทตินั่ม เพราะเพื่อนเราเพิ่งกลับจากนิวซีแลนด์
ระหว่างที่เราเดินจากเซ็นทรัลเวิลไปแพลทตินั่ม
ทุกคนที่เคยไปคงจะเห็นใช่ไหมคะ ? ว่ามีเขตก่อสร้างอยู่ข้างๆตึกแพลทตินั่ม
แล้วแถวนั้นก็จะมีผู้คนมาขายของ ไม่ว่าจะเป็นอาหารจนกระทั่งบ็อกเซอร์
ขณะที่เราเดินหยอกล้อกับเพื่อนสาวอยู่นั้น
เราได้เหลือบไปเห็นคุณยายแก่ๆคนหนึ่ง นั่งอยู่บนผ้าเก่าๆข้างถนน ข้างหน้ามีปลาตะเพียนหลายตัว แปะว่าตัวละ 10 บาท
เราที่เดินมาแล้ว ถึงกับหันไปมอง แล้วบอกเพื่อนว่า แกเห็นอะไรไหม ?
เพื่อนก็งงว่าเราจะทำอะไร เราหันหลังกลับไปทำสิ่งที่เราเคยคิดอยากจะทำมาตลอด แต่ไม่มีโอกาส
จริงๆเรามีโอกาสทุกที่ทุกเวลาแหล่ะ แต่แค่เราไม่เลือกที่จะทำ
เราเดินกลับไปหาคุณยายคนนั้น หยิบปลาตะเพียนขึ้นมาหนึ่งตัว แล้วยื่นแบงค์ร้อยให้ แล้วพูดว่า "ไม่ต้องทอนนะคะ"
คนอื่นอาจจะเห็นว่าเราหน้าใหญ่นะ จริงๆแล้วร้อยนึงสำหรับเรามันอาจจะดูน้อยนิด เอาไปทำอะไรที่ไม่มีประโยชน์ได้ไม่เยอะ
เราคิดว่า แบงค์ร้อยของเราคงมีประโยชน์กับคุณยายคนนั้นอย่างแน่นอน

เหตุการณ์ครั้งนี้จึงทำให้เราคิดว่า
การที่เรามีเสื้อผ้าแพงๆใส่ ถือกระเป๋าแบรนด์ ใช้ของแบรนด์ กินของแพง มีบ้านอยู่หรูหรา มีรถดีๆขับ
แล้วคนอื่นล่ะ ? เขาเป็นยังไง เราอาจจะอยู่ในสังคมที่คนพอมี เราเลยคิดว่ามันเป็นเรื่องที่ค่อนข้างจะปกติ กับการที่ใช้ของค่อนข้างแพงหน่อย
แต่เอาเข้าจริงแล้ว ของเหล่านั้นไม่ได้มีประโยชน์เลย
คนเราเลือกเกิดไม่ได้ แต่บางคนนั้นก็เลือกที่จะเป็นไม่ได้ด้วย
เราไม่รู้หรอก ว่าเขามีประวัติยังไง แต่เราเห็นเขาแล้ว เราคิดได้ว่าเราควรจะแบ่งปันให้เพื่อนมนุษย์นะ ?
จริงอยู่ที่ว่ามีบางพวกเป็นมิจฉาชีพ หากินกับคนน่าสงสาร เป็นขอทาน
แต่เราคิดว่าคุณยายคนนี้ ไม่ได้แค่ขอทานเฉยๆหรอก ปลาตะเพียนที่เราซื้อไว้ เราจะเก็บเป็นอย่างดี
มันจะได้เป็นเครื่องช่วยเตือนใจว่า เงินทองไม่ได้หามาง่ายๆ
เราขอแม่คำเดียวอาจจะได้เป็นพัน แต่บางคนนั่งทั้งวันยังได้ไม่ถึงร้อย
ในวันนี้เราอาจจะอยู่เพื่อกิน เราเลือกที่จะกินของแพงๆหรือของที่ถูกปากได้
แต่บางคนกินเพื่อที่จะมีชีวิตอยู่ . . .

ยายเราเป็นพวกที่ชอบทำบุญกับวัด ไม่ว่าจะทอดกฐิน ผ้าป่า อะไรก็ตามยายจะทำทุกอย่าง
เราก็ฝากยายไปทำบุญบ่อย แต่ จริงๆแล้วเราคิดว่าการทำบุญไม่จำเป็นต้องทำกับวัดเสมอไป
ไม่ได้จะบอกว่าทำกับวัดไม่ดี แต่เอาจริงๆตามหลักความจริงแล้ว วัดมีคนทำบุญเยอะ บางวัดอาหารก็เหลือ ทิ้ง
เพราะพระฉันไม่ทัน มันอาจเป็นการทำให้เราสบายใจในการทำบุญที่วัด
แต่ส่วนตัว เราคิดว่าให้กับคนที่ไม่มีดีกว่า
เราเป็นคนที่ ถ้าเห็นขอทานปกติ เราจะไม่ให้นะ ถ้านั่งอยู่เฉยๆเลยเราจะไม่ให้
เราชอบคนที่ ไม่ได้ขออย่างเดียว ทำอย่างอื่นไปด้วย เช่นร้องเพลง เล่นดนตรี
เพราะเราไม่ได้เสียเปล่ากับการให้อย่างเดียวยังได้อะไรตอบแทนมาด้วย : )

เอ็นทรี่นี้ไม่ได้หวังว่าจะมีคนเข้ามาดูเยอะ หรือมีคนเข้ามาอ่านเยอะ
เพียงแต่อยากให้คนที่อ่าน ได้แบ่งปันสิ่งที่มีให้กับคนอื่นที่เขาไม่มีบ้าง


อาจเป็นเพราะไม่มีโอกาส ? ลำพังแค่เงินกินข้าวจะไม่มี ?
เขาจะรู้สึกยังไง.... ที่เขาเกิดมาชีวิตเดียวแล้วชีวิตนั้นยังไม่ได้ทำอะไรตามที่หวัง ?

5 บาท 10 บาท ที่เห็นว่าไม่มีค่า อาจจะมีค่ากับใครอีกหลายคนก็ได้

 

 

.

.

.

 เพลง สองหมื่น
ศิลปิน แสตมป์

ชีวิตนี้เรามีเวลากันแค่ไหน
ก็เคยได้ยินบางคนได้ลองประมาณเอาไว้
ว่าอย่างดีก็แค่สองหมื่นวัน

ไม่ต้องนับให้ชัดๆ ก็พอที่จะรู้
วันเวลาที่เราต่างมีบนโลกนั้น
มันไม่ได้มากมาย

และวันนี้เราจะเสียไปอีกหนึ่งวัน
จากชีวิตที่แสนสั้นไม่ได้ยืดยาว
ทั้งที่จริงเรามาที่นี่กันแค่เพียงชั่วคาว
อีกไม่นานก็คงต้องลาจากไป

อยู่ที่เราจะใช้เวลาที่มี อยู่บนโลกนี้กันยังไง
เพื่อให้กับตัวเองคนเดียวทุกวัน
หรือจะแบ่งปันให้คนอื่นบ้างไหม
เพื่อเราจะไม่ต้องมาเสียดาย เวลาที่ต้องจากไป

ทั้งชีวิตที่เดินผ่านมาเราโชคดีแค่ไหน
หรือเรายังจะอยากเก็บความโชคดีเอาไว้
คนเดียวจนหมดสองหมื่นวัน

edit @ 7 Dec 2009 23:04:27 by Alice_Spirng